Lezers schrijven – december 2010

Vertroosting

In oktober 1989 maakte een van mijn vier zoons zelf een einde aan zijn leven. Dagen na de niet-confessionele begrafenis werd zijn jongste broer, toen 14 jaar oud, heel bezorgd wakker en zei steeds weer dat we de begrafenis niet goed hadden gedaan. Hij bleef aandringen dat hij wijwater moest hebben en uiteindelijk stemde ik ermee in hem naar een katholieke kerk te brengen waar hij het wijwater kon halen dat hij zo dringend wilde hebben.
Ik wist dat de katholieke kerk (in die dagen) niet erg begripvol of barmhartig was tegenover zelfdoding, dus bleef ik in de auto en bad dat mijn zoon een vriendelijke priester zou tegenkomen, hetgeen gebeurde. De priester bracht lange tijd met mijn zoon door, vulde zijn fles met wijwater en adviseerde hem bepaalde psalmen te lezen terwijl het wijwater over het graf werd uitgegoten.
Mijn zoon stond er toen op dat we de vriendin van zijn overleden broer ophaalden en dat we naar de begraafplaats gingen. Ik bleef in de auto terwijl zij naar het graf gingen. Toen ze terugkwamen, verkeerden ze in shock.
Mijn zoon legde uit dat hij de hele fles met wijwater over het graf had gegoten en dat de fles zich onmiddellijk weer vulde. Hij vroeg wat dat volgens mij kon betekenen. Ik vertelde hem dat zijn broer hem misschien zegende.
Kan de Meester iets zeggen over deze buitengewone ervaring en misschien over de vriendelijke priester?
M.H., Dallas (Texas, VS).
Benjamin Creme’s Meester verklaart dat de fles opnieuw gevuld werd door de Meester Jezus.

Uniek

In juni 2010, na vele jaren van hopen om Benjamin Creme te zien spreken, beloofde ik mezelf plechtig dat ik het verhaal verder zou onderzoeken. Mijn reis naar Londen gaf me de gelegenheid om een van Benjamin Creme’s openbare lezingen in Euston Road bij te wonen en de graancirkels in zuid-Engeland te bezoeken. Het was een geweldige ervaring. Na mijn terugkeer ging ik meer mediteren (persoonlijke en Transmissie-meditatie), wat een stimulans was voor veel van mijn aspiraties.
Op 11 juli 2010, ongeveer drie weken na mijn reis naar Engeland, mediteerde ik op Benjamin Creme’s litho “Soul infusion” (Bezieling), toen er plotseling een heel heldere gedachte bij me opkwam. Ik moest nu meteen wat melk aan mijn stenen Boeddha geven; als ik dat deed, zou het dat drinken. Ik voelde geen twijfel en handelde er meteen naar. Ik deed wat rijstmelk in een kom, ging naar buiten via de trap achter het huis en bracht een lepel melk naar de lippen van de Boeddha. De melk verdween langzaam van de lepel en toen ik de lepel weghaalde waren Boeddha’s lippen droog. Ik was overweldigd en trilde van opwinding en ontzag. Ik wilde graag iemand deelgenoot maken van mijn ongelooflijke ervaring, dus belde ik een goede vriend die zei dat hij naar me toe zou komen om deze wonderlijke gebeurtenis te filmen. Toen hij aankwam, probeerde ik herhaaldelijk om de Boeddha weer te laten drinken, maar de melk druppelde gewoon langs zijn kin.
1) Verrichtte Maitreya dit wonder? 2) Het gebeurde maar eenmaal en niet vaker. Wat betekent dit?
H.C., Edmonton (Alberta, Canada).
Benjamin Creme’s Meester bevestigt 1) Ja, Maitreya verrichtte dit wonder. 2) Het was niet een herhaling van het wereldwijde ‘melkmirakel’ van september 1995. Het was een individueel, persoonlijk geschenk.

Nabootser

Op 14 oktober 2010 reed ik op mijn fiets naar het Informatiecentrum van Share Nederland in Amsterdam. Het bekende liedje van Joan Baez, “Donna Donna”, kwam bij mij op en al fietsend zong ik het zachtjes voor me uit. Nu zing ik graag met een hoge stem en dat deed ik die morgen ook. Wat later ging ik het Informatiecentrum binnen, zag dat er een bericht op het antwoordapparaat stond en drukte op de knop om het bericht af te luisteren. Tot mijn verbazing hoorde ik iemand met een hoge stem heel zachtjes hetzelfde liedje zingen: “Donna Donna”. Het maakte mij erg blij. Helaas heb ik het berichtje heel onnadenkend gewist.
Mijn vraag is: was het toeval of bootste Maitreya of de Meester Jezus mij na?
J.K., Amsterdam.
Benjamin Creme’s Meester bevestigt dat de zanger de Meester Jezus was.

Verborgen kracht

Omstreeks 2003 brak mijn moeder Helen haar voet. De orthopedist had net gips aangebracht van haar knie tot haar tenen en ik liet haar in een rolstoel achter in de entreehal van het gebouw, terwijl ik de auto ging halen. Dit gebouw staat aan de bovenrand van een nogal steile heuvel. Terwijl ik de auto naar de deur van het gebouw reed, zag ik dat mijn moeder zich het gebouw uit gereden had, de controle over haar rolstoel verloor en de heuvel af begon te scheuren, met haar paarse gips recht voor haar uit en haar handen over haar hoofd. Plotseling greep een vrouw haar stoel, stopte hem en duwde mijn moeder terug in veiligheid. Ik zal dit nooit vergeten. De vrouw droeg een wit mannenoverhemd over een zwarte broek/leggings, zwarte balletschoentjes en een grote helblauwe tulband op haar hoofd en had de mooiste lippen die ik ooit gezien heb met absoluut perfecte rose lipstick. “Hollywood-lippen” geloof ik dat ze genoemd worden. Mijn moeder vertelde me later dat zij, de vrouw, in de entreehal gezeten had. We dachten dat ze misschien een kankerpatiënt was, omdat die vaak een tulband dragen om het haarverlies te verbergen. Toen ik naar haar toeging, nam ik haar hand en dankte haar uitbundig. Haar hand was zo breekbaar. Er zat geen kracht in. Ik vroeg me af hoe zij de kracht kon hebben om de rolstoel op te vangen.
Nadat ik mijn moeder in de auto had gezet, maakten we een bocht en reden langs het gebouw. De vrouw sprong op en neer en gaf me op weidse, dramatisch manier handkussen. Terwijl ik uit het raam hing en haar op mijn beurt handkussen toewierp, dacht ik dat haar manier van doen een teken was.
Was zij Maitreya?
B.W., Dallas (Texas, VS).
Benjamin Creme’s Meester bevestigt dat ‘de vrouw’ inderdaad Maitreya was.

Lees ook de brieven van vorige maanden.